شماره ۹۹ - میان ما و تو الفت حکایتی است عجیب

میان ما و تو الفت حکایتی است عجیب
که تو بعهد شبابی و من بنوبت شبیب ۱

اگر تو مرکب تازی بخاک من تازی
چو گرد روح روان خیزدت زسم رکیب ۲

صلیب بستن اگر کار بت پرستانست
بت من از چه فکنده ززلف عود صلیب ۳

همین نه هندوی خال تو ذوق از آن لب یافت
بهشتیان همه دارند از این شراب نصیب ۴

مگر که بر دل مجروح عاشقان زد دست
که خون چو سیل روانست زآستین طبیب ۵

من از عتاب تو شکوه کنم غلطا حاشا
بیار هر چه توداری برای دوست عتیب ۶

نه عاشقست که خود مدعی و کذابست
محب اگر که شکایت کند زجور حبیب ۷

به چنگ غیر بود زلف یارم آشفته
فغان که رشته عمرم بود بدست رقیب ۸

اگر چه نامه سیاهم ولی خوشم با این
که داوری نبود جز علی بروز حسیب ۹