هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، مفاهیمی مانند عشق، جدایی، نور، و عرفان را بیان می‌کند. شاعر از عناصری مانند پری، نور، عرش، مستی، گریه، و آتش برای انتقال احساسات عمیق استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، این شعر را برای سنین بالاتر مناسب می‌سازد.

شماره ۱۱۶ - پری گذشت ازین کوچه یا ملک میرفت

پری گذشت ازین کوچه یا ملک میرفت
که نورها بسماوات از سمک میرفت ۱

به عرش نعره مستان ز کاخ میکده رفت
مگو که زمزمه ذکری از ملک میرفت ۲

بگریه بود صراحی بچشم خون پالا
زذوق قهقه جام بر فلک میرفت ۳

مژه نهشت شب هجر خسبدم دیده
بپای مردمک چشم چون خسک میرفت ۴

بماند لنگ و و بایوان جاه تو نرسید
خیال من که چنان اسب تیز تک میرفت ۵

تو رفتی وز نظر رفت روشنی بصر
گمان مردم اگر چه بمردمک میرفت ۶

نجات داد زطوفان شها ولای تواش
و گرنه نوح مخاطب لقد هلک میرفت ۷

بنار عشق مس قلب شد زر خالص
عیار صیرفی آشفته بر محک میرفت ۸

گل از یقین خلیل آمد آتش نمرود
یقین بدان که در آتش نه او بشک میرفت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - هر رهروی که خار مغیلان بپای اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - وعده قتلم دهی پیوسته و دشوار نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.