شماره ۱۵۸ - ای قضا و قدر ایستاده بحکم و رایت

ای قضا و قدر ایستاده بحکم و رایت
ماه و خور آینه رای جهان آرایت ۱

تو کدامین شهی ای عشق که چون تکیه زدی
هیچ سلطان نتوان تکیه زند بر جایت ۲

جان بکاهد غم ایام وزتو جان بخشست
بود این خاصیت اندر غم جان افزایت ۳

در سویدای درون عشق تو منزل دارد
گر سرم میرود از دل نرود سودایت ۴

سرو جانیست بکف بهر نثار قدمت
تا اشارت کنی افشانمش اندر پایت ۵

همره عشق بافلاک مرو ای جبریل
که زپرواز فتد بال جهان پیمایت ۶

هر که از چاشنی تیر تو خوش کرده مذاق
جای در سینه دهد ناوک جان آسایت ۷

توئی آن شاهد یکتا که بمرآت جهان
فنکی عکس نه عکسی که بود همتایت ۸

فاش آشفته بگو خلوت وحدت زعلیست
سر توحید بیان کن چه غم از اعدایت ۹

رنگ جامه جانرا بخم مهر علی
تا که از رنگ علایق نبود پروایت ۱۰

گر کست تیغ زند تا که بریزی مهرش
حاش لله که بشمشیر بگردد رایت ۱۱