شماره ۱۶۲ - زتن بریدن جان پیش عاشق آسانست

زتن بریدن جان پیش عاشق آسانست
زجان بریدن جانان هزار چندانست ۱

چه نور بود ندانم بنار ابراهیم
که آتشش همه باغ گلست و ریحانست ۲

اگر تو زهر فرستی بکام من حلواست
نمک بسای بداغم که عین درمانست ۳

نظر زکوی تو کردن بسوی کعبه خطاست
که دل بغیر تو دادن خلاف ایمانست ۴

اگر تو حکم کنی سر بنه بتیغ نهم
که بندگان تو را سر بخط فرمانست ۵

ننالم ار بخورم صد هزار زخم از تو
اگر بنالم گاهی زداغ هجرانست ۶

تفاوتی که زعشاق هست بازهاد
همان تفاوت بین الدواب و انسانست ۷

مرا نظر بگل خویش و بوستان بانرا
گمان که این زتماشائیان بستانست ۸

کمینه ابجدی مکتب فلاطونست
که عقل در بر عشق تو طفل نادانست ۹

شکنج زلف پریشان در آینه بنگر
مکن تو عیب بر آشفته گر پریشانست ۱۰

میان ممکن و واجب علیست واسطه ای
که واجب است ولی در لباس امکانست ۱۱