هوش مصنوعی: این متن به بیان عشق و ارادت به معشوق و انتقاد از ریاکاری در عبادت می‌پردازد. شاعر از میکده و باده به عنوان نمادهای سعادت یاد می‌کند و عبادت واقعی را در ارادت به معشوق می‌داند. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق، مرگ، و قیامت اشاره می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند مرگ و قیامت نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۷۸ - گره زکار چو نگشود زاهدا زعبادت

گره زکار چو نگشود زاهدا زعبادت
زخاک میکده جوئیم کیمیای سعادت ۱

بکی باده فروشان اگر خرند فروشم
بیک کرشمه ساقی هزار ساله عبادت ۲

نماز روی ارادت نمودن است بجانان
که این قیام و قعودت بود طبیعت و عادت ۳

بآن امید که دامان قاتلم بکف افتد
مرا بعرضه محشر ضرورتست اعادت ۴

هزار بنده تو خواجه گر خرد همه روزه
ببر کهن نشود بنده را لباس ارادت ۵

بغیر آهوی چشمت که شیر گیر فتاده
کسی زآهوی وحشی ندیده است جلادت ۶

بدر کن این دل آشفته را زحلقه زلفت
که هر نفس شود آشفتگی بموت زیادت ۷

نبرد نام علی در اذان که واجب نیست
بگو بحشر باسلام تو دهد که شهادت ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - یارب این پیکر مطبوع چه نفس عجبست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - زهجر زلف تو گفتم شبی کنیم شکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.