شماره ۲۷۹ - از عالمش چه غم که خداوند یار اوست

از عالمش چه غم که خداوند یار اوست
کون و مکان همه بکف اختیار اوست ۱

بحر حقیقتی که جهان غرقه ی ویند
چون بنگری بچشم یقین در کنار اوست ۲

مجنون بعهد لیلی اگر عقل و دین بباخت
لیلا بدشت و الهی از روزگار اوست ۳

آسوده از بهشت مقیمان گلشنش
فارغ زنوشدارو مجروح خار اوست ۴

دانی که کیمیای سعادت بود کدام
خاکی که گاه گاهی در رهگذار اوست ۵

هر کس که دم زند خلافت نه حد اوست
این کار بیخلاف زحقست و کار اوست ۶

امکان تمام کرده از نقش صورتش
این قدرتی زصنعت صورت نگار است ۷

او دست کردگار بود این کرامتش
آیا چها به پنجه پروردگار اوست ۸

از عرش و فرش و کرسی و کروبیان مپرس
بالجمله این تمامی خدمتگذار اوست ۹

آشفته رخ نساید بر درگه کسی
جز بر در علی که خداوندگار اوست ۱۰