شماره ۲۸۷ - ساقیا خیز که یک نیمه زشعبان بگذشت

ساقیا خیز که یک نیمه زشعبان بگذشت
باده پیش آر که چون باد بهاران بگذشت ۱

فصل گل میرسد و ماه صیامش از پی
این خزانیست که از نو بگلستان بگذشت ۲

میخور امروز بگلزار که فردا فرداست
هر که این صرفه زکف داد پشیمان بگذشت ۳

مژده کز مصر بشیر آمد و آورد پیام
رفت آن صدمه که بر پیر بکنعان بگذشت ۴

اهرمن گو بدهد باز پس آن خاتم ملک
کان قضاهای بد از ملک سلیمان بگذشت ۵

نوبتی نوبت عشرت بزن امشب زطرب
که شب وصل شد و نوبت هجران بگذشت ۶

شب مولود شهنشاه زمان مهدی عصر
که زیمن قدمش خاک زکیوان بگذشت ۷

ماه ثانی عشر آن کز شرف میلادش
بر ملایک زشرف رتبه انسان بگذشت ۸

چند در پرده ای ایشمع ازل پرده بسوز
که بسی تیره بمن آنشب حرمان بگذشت ۹

شرک بگرفت جهان را بکش آن تیغ دو سر
بجهان اسب که دجال بجولان بگذشت ۱۰

دست آشفته بگیر از سر رحمت ایشاه
آنکه گر عرق گناهست ثناخوان بگذشت ۱۱