شماره ۳۲۸ - عجب که بی تو شبی عاشقان بیاسایند

عجب که بی تو شبی عاشقان بیاسایند
که طالبان حرم ره شبانه پیمایند ۱

مبارزان جهان گرچه سخت بازویند
به پیش پنجه آهن زعهده برنایند ۲

نشان عاشق شیدا چه پرسی آن باشد
که در میانه شهرش بخلق بنمایند ۳

کبوتران حرم سایرند و ما ثابت
که عاشقان تو مرغان رشته برپایند ۴

بچشم و غمزه خوبان چه خاصیت دادند
که دل زآهن و فولاد و سنگ بربایند ۵

بس است ناخن مخضوب مهوشان بگواه
چه حاجتست که دستم بخون بیالایند ۶

زما بغیر جهالت بعمر سر نزده
مگر بهمت پیران بما ببخشایند ۷

گر از حرم سوی دیرم همی بری آیم
مرید صادق آن میکند که فرمایند ۸

باین امید برآیند ماه و خور زسپهر
که رخ بخاک در آستان تو سایند ۹

بعهد لیلی و مجنون کمال نیست اگر ‏
زحسن و عشق من و تو بر او بیفزایند ۱۰

به بسته اند در خیر زاهدان در شهر
در سرای مغانرا مگر که بگشایند ۱۱

بخاک درگه حیدر گریز آشفته
که نوح و آدم در سایه اش بیاسایند ۱۲