شماره ۳۴۲ - ایخوش آنشب که روز غیروز دریار درآید

ایخوش آنشب که روز غیروز دریار درآید
باب اندوه ببندد در شادی بگشاید ۱

گر پری ما در و غلمان بهشتی پدرت نه
آدمیزاده کجا حور پری چهره بزاید ۲

مطرب از نغمه دل مژمن و کافر بفریبی
ساقی این می که تو داری دو جهان غم بزداید ۳

حسرت از وسمه خورم گرچه بابروی تو پیوست
رشک از سرمه برم گرچه بمژگان تو ساید ۴

بگشا لعل و بگو مسئله جزء بیونان
تا فلاطون زتعجب سرانگشت بخاید ۵

نه گریزان زجهنم نه طلبکار بهشتم
گر لقای تو دهد دست مرا این دو نباید ۶

هندوی کوی تو بودم به تو گر سجده نمودم
سست عهد است که بر آتش عشق تو نپاید ۷

گر بشمشیر کس آزرده شود از تو بعالم
شاید آزردن آفاق بعشاق نشاید ۸

چشم حربا بجز از پرتو خورشید نه بیند
کلک آشفته بجز وصف جمالت نسراید ۹

سر چو گو در سم یکران علی نه بارادت
که چو گونه فلک اندر خم چوگان برباید ۱۰

شد مگر داغ غلامی تو از چهره نمایان
که بهر شهر کس ار دید بخلقم بنماید ۱۱