شماره ۴۳۴ - دل که چندی از علایق رسته بود

دل که چندی از علایق رسته بود
دوش دیدم در کمندی بسته بود ۱

مردم دیده که کرد افشای راز
دیدمش چون دل بخون بنشسته بود ۲

دل که زخمش روی بر بهبود داشت
شکر کز تیر نگاهی خسته بود ۳

زآه من افلاکیان اندر فغان
من گمان کردم که آه آهسته بود ۴

حاجیان را کعبه چون میداد دست
خار راه بادیه گل دسته بود ۵

بر در آن خیمه چون میخم که زلف
بر گلوی جان طنابی بسته بود ۶

گفتمش مشکن دلم ای ترک مست
گفت این دل در ازل بشکسته بود ۷

گفتی آشفته چه شد او را بجوی
کو بزلفم عهد الفت بسته بود ۸

دیدمش در دام ترکی رام دوش
صید وحشی کز کمندت رسته بود ۹

دیدمش فارغ رقید این و آن
زآنکه با حب علی پیوسته بود ۱۰