تعداد ۶۳۳۷ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۵۷ - تبسم کن که جان باده لعلی قبا سوزد
برو به گوهر
تبسم کن که جان باده لعلی قبا سوزد
ز آب آتشین خویشتن یاقوت وا سوزد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۵۸ - اگر مهر خموشی زان لب شیرین بیان خیزد
برو به گوهر
اگر مهر خموشی زان لب شیرین بیان خیزد
سبک چون پنبه سنگینی ز هر گوش گران خیزد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۵۹ - ز بس گفتار من از دل غبارآلود می خیزد
برو به گوهر
ز بس گفتار من از دل غبارآلود می خیزد
چو بردارم قلم خط غبار از کلک من ریزد!
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۰ - به تمکینی ز جای خویش آن طناز می خیزد
برو به گوهر
به تمکینی ز جای خویش آن طناز می خیزد
که می لرزد عرق بر چهره اش اما نمی ریزد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۱ - زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
برو به گوهر
زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
کباب دل چو گردد پخته اشک آتشین ریزد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۲ - ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
برو به گوهر
ز ماه روزه حسن آن پری پیکر دو چندان شد
ازان مهر خدایی ماه من خورشید تابان شد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۳ - چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
برو به گوهر
چه پروا عاشق بیتاب را از سوختن باشد؟
که چون پروانه در گیرد چراغ انجمن باشد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۴ - بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد
برو به گوهر
بزرگان را به تعلیم کسی حاجت نمی باشد
ادیبی اهل دولت را به از دولت نمی باشد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۵ - ز شهرت ناقص از کامل عیاران بیش می بالد
برو به گوهر
ز شهرت ناقص از کامل عیاران بیش می بالد
ز انگشت اشارت ماه نو بر خویش می بالد
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۶ - دلی کز خامشی روشن شود مردن نمی داند
برو به گوهر
دلی کز خامشی روشن شود مردن نمی داند
خموشی آتش سنگ است، افسردن نمی داند
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۷ - ز بی دردی پر و بال طلب از کار می ماند
برو به گوهر
ز بی دردی پر و بال طلب از کار می ماند
ز پای خفته دامن در ته دیوار می ماند
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۸ - مزن ای سرو با شمشاد او لاف از خرام خود
برو به گوهر
مزن ای سرو با شمشاد او لاف از خرام خود
که رسوایی ندارد تیغ چوبین در نیام خود
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۹ - نگردم چون سبو غافل ز حفظ آبروی خود
برو به گوهر
نگردم چون سبو غافل ز حفظ آبروی خود
ز غیرت دست خود پیوسته دارم بر گلوی خود
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۰ - گریبان چاک در گلشن چو آن طناز می آید
برو به گوهر
گریبان چاک در گلشن چو آن طناز می آید
ز شاخ گل تذرو رنگ در پرواز می آید
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۱ - ز ماه نوگشاد عقده دلها نمی آید
برو به گوهر
ز ماه نوگشاد عقده دلها نمی آید
گره وا کردن از یک ناخن تنها نمی آید
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۲ - به قلب خصم عاجز تاختن از ما نمی آید
برو به گوهر
به قلب خصم عاجز تاختن از ما نمی آید
به روی سایه تیغ افراختن از ما نمی آید
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۳ - به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید
برو به گوهر
به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید
که بی آهن شرار از سنگ خارا برنمی آید
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۴ - نشاط ظاهری دل را گره از کار نگشاید
برو به گوهر
نشاط ظاهری دل را گره از کار نگشاید
دل پیکان ز شکرخنده سوفار نگشاید
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۶۸ - صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش
برو به گوهر
صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش
خیابان می کشد چون سرو قد از شوق رفتارش
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۶۹ - در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
برو به گوهر
در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش