تعداد ۱۲۶۲۷ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۵۸ - یارب از نسرین، چراغ لاله را پروانه ده
برو به گوهر
یارب از نسرین، چراغ لاله را پروانه ده
دود ریحان را زگل، جوشی در آتشخانه ده
سنبل این دشت، بوی زلف لیلی می دهد
طره اش را از نسیم بید مجنون، شانه ده
می زند واعظ به سرمستان بزم عشق، طعن
آشنایان را پناه از کاوش بیگانه ده
گر شود انگشت زاهد رهبرم در کار عشق
تاب سرگردانی ام چون سبحه صد دانه ده
من به پایین خانه دار فنا راضی نیم
همچو منصورم ز عزت جا به بالا خانه ده
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۱ - طرح وارونی نشد در ساغرم اکنون پدید
برو به گوهر
طرح وارونی نشد در ساغرم اکنون پدید
چون حبابش کاسه گر، در اصل وارون ساخته
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۴ - ساقیا لب تشنه ام، آبی چو لعل تر بده
برو به گوهر
ساقیا لب تشنه ام، آبی چو لعل تر بده
جام سرشاری به عشق ساقی کوثر بده
از صدف در شیوه همت نژادی کم مباش
قطره ای گر می ستانی، در عوض گوهر بده
آسمان نامرد و من از تیغ جورش در هراس
قابل دستار مردی نیستم، معجر بده
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۷ - ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای
برو به گوهر
ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای
وز شراب غمزه ات پر گشته هر پیمانه ای
گر خرابی ره نیابد در غم آباد جهان
از کجا آید به کف، دیوانه را ویرانه ای
نیست در زلف سیاهش، گرم جولان شانه ای
خویش را بر دود شمعی می زند پروانه ای
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۸ - داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند
برو به گوهر
داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند
بلبل ما چون ببیند باغبان تازه ای
یاد آن بزمی که از نزدیکی مینای وصل
جسم زارم همچو ساغر یافت جان تازه ای
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۹ - زاهدا پیمانه ات چون پر شود از دور چرخ
برو به گوهر
زاهدا پیمانه ات چون پر شود از دور چرخ
کی چو مستان، مرد خالی کردن پیمانه ای؟
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۷۵ - جنگ با من دارد ای دل تا طلبکارش تویی
برو به گوهر
جنگ با من دارد ای دل تا طلبکارش تویی
از من آن بدخو چه می خواهد، گرفتارش تویی
ماه من، گفتی چرا افتاده گیسو در پی ام؟
چون نیفتد در پی ات، شمع شب تارش تویی
چون نباشد بی صفا در جنب رویت آفتاب؟
این چمن را او گل زرد است و گلنارش تویی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۷۶ - کس چه می داند که پیمانت نمی ماند درست
برو به گوهر
کس چه می داند که پیمانت نمی ماند درست
گر ز بدمستی قدح را بر سر ما نشکنی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۲ - داد بی موجب عنانم را به دست رهزنی
برو به گوهر
داد بی موجب عنانم را به دست رهزنی
آنچه من از دوست دیدم، کس ندید از دشمنی
بر نمی تابد دلم از نازکیها حرف سخت
صد شکست آید برین مینا، ز خارا گفتنی
سبز پوشیدن مکرر گشت ای سرو چمن
گر توانی، همچو مینا سرخ کن پیراهنی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۳ - بس که هر سو رخنه دارد کلبه ام چون خانه گل
برو به گوهر
بس که هر سو رخنه دارد کلبه ام چون خانه گل
سر برآورده ست گویی از گریبان خرابی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۸۸ - از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
برو به گوهر
از غم دنیا نباشد هیچ کس جان بردنی
کس نمی آید به این غمخانه غیر از مردنی
تلخی ایام بنگر، کام دل از وی مجوی
بحر پرآب است، اما نیست آبش خوردنی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۲ - ما به جای قطره، دریا ریختیم از چشم تر
برو به گوهر
ما به جای قطره، دریا ریختیم از چشم تر
دیده ما را ببین وز ابر بارانی مگوی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۵ - قتل ما بی دست و پایان را دلیری شرط نیست
برو به گوهر
قتل ما بی دست و پایان را دلیری شرط نیست
کشتن سیماب می آید ز هر بی جرأتی
در ازل بر خویش راه پیش بینی بسته ایم
نیست چون آیینه هرگز در دل ما نیتی
می روی بی رخصت امشب، کس چه سازد جان من
جان نمی گیرد ز کس در وقت رفتن رخصتی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۸ - چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟
برو به گوهر
چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟
با گل کاغذ ندارد باد و باران دوستی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۰۴ - آتشین رخسار ما شمعی ست بزم حسن را
برو به گوهر
آتشین رخسار ما شمعی ست بزم حسن را
لیک شمعی کز سرش گل کرده تا پا روشنی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۰۸ - قسمت ما درد بسیار است و درمان اندکی
برو به گوهر
قسمت ما درد بسیار است و درمان اندکی
بی سرانجامی ز حد افزون و سامان اندکی
رو نمی داد این قدر محنت درین مهمانسرا
میزبان گر مهربان می شد به مهمان اندکی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۲۰ - زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبح
برو به گوهر
زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبح
چون تو از موج نسیمش در پی مردن شدی؟
ای دل از بیم گناهت دوزخی در عرصه نیست
می گریزد از تو آتش، بس که تردامن شدی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۲۲ - در دیار غم به غیر از کودکان اشک ما
برو به گوهر
در دیار غم به غیر از کودکان اشک ما
کی بود چندین دبستان طفل را مادر یکی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۲۵ - حاصل دنیا و دین را مفت نستاند کسی
برو به گوهر
حاصل دنیا و دین را مفت نستاند کسی
بس که رایج گشت در بازار ما بی حاصلی
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۳۰ - سرکشی در صورت افتادگی زیبنده نیست
برو به گوهر
سرکشی در صورت افتادگی زیبنده نیست
زلف را بایست یا افتادگی، یا سرکشی