تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۰ - بادی که درآئی به تنم همچو نفس
برو به گوهر
بادی که درآئی به تنم همچو نفس
ناری که بسوزی دل خلقی به هوس
آبی که به تو زنده توان بودن و بس
خاکی که به تست بازگشت همه کس
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۱ - ای دل به سفر چرا نبندی مفرش
برو به گوهر
ای دل به سفر چرا نبندی مفرش
کاندر حضرت عیش نمی باشد خوش
چون آهن آب داده اندر آتش
نرمی میکن دلا و سختی می کش
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۲ - سرمست به کوی دوست بگذشتم دوش
برو به گوهر
سرمست به کوی دوست بگذشتم دوش
برداشته چون شیفتگان جوش و خروش
آمد خرد و مرا فرو گفت به گوش
کای عاشق تهمت زده بگذر خاموش
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۳ - آن را که چو ما سرشت باشد از گل
برو به گوهر
آن را که چو ما سرشت باشد از گل
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۴ - ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام
برو به گوهر
ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام
آن گاه به آرزو ترا خواسته ام
تقصیر مکن کت به دعا خواسته ام
تا خود به دعا بلا چرا خواسته ام
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۵ - ای رایت شه گرفته از نام تو نام
برو به گوهر
ای رایت شه گرفته از نام تو نام
طبع تو به نظم داده انصاف کلام
هر شه بیتی ز نظم تو دیده تمام
در جلوه عروس نطق را هفت اندام
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۶ - تا چون گل لعل گونه بفروخته ام
برو به گوهر
تا چون گل لعل گونه بفروخته ام
چون نیلوفر جامه غم دوخته ام
بیداری شب ز نرگس آموخته ام
زیرا که چو لاله با دل سوخته ام
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۷ - در عشق چو نار گفته شد رخسارم
برو به گوهر
در عشق چو نار گفته شد رخسارم
از بس که برو سرشگ خونین بارم
هرگه که سرشگ دیده زو بردارم
چون پرده ز نار دانه بیرون آرم
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۸ - تا باز ترا به دیده ام زارترم
برو به گوهر
تا باز ترا به دیده ام زارترم
دیدار ترا ز جان خریدارترم
تو خفته چو ظالمان خوش و من همه شب
از دیده مظلومان بیدارترم
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۳۹ - این پند نگاه دار هموار ای تن
برو به گوهر
این پند نگاه دار هموار ای تن
برگرد کسی که خصم تو هست متن
عضوی ز تو گر یار شود با دشمن
دشمن دو شمر تیغ دو کش زخم دوزن
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۰ - برخاسته ام دوش بدبابی من
برو به گوهر
برخاسته ام دوش بدبابی من
بر توده سیم کرده قلابی من
در بادیه رفته ز بی آبی من
کانجا همه عاج؟ بود و اعرابی من
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۱ - از گرمی خورشید رخ روشن او
برو به گوهر
از گرمی خورشید رخ روشن او
رنجورتر است از دل عاشق تن او
یک روز که فرصت بود از دامن او
چون سایه درون شوم به پیراهن او
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۲ - ای جود و جمال ملک رام آمده ای
برو به گوهر
ای جود و جمال ملک رام آمده ای
گیرنده دست خاص و عام آمده ای
با هر که ربوده در کلام آمده ای
چون جامه او بر او تمام آمده ای
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۳ - ای بنده دولت تو هر آزادی
برو به گوهر
ای بنده دولت تو هر آزادی
شاگرد کفایت تو هر استادی
گر بسته چرخ جز تو کس بگشادی
امید مرا نزد تو نفرستادی
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۴ - ای دل مخور اندیشه فردا بیشی
برو به گوهر
ای دل مخور اندیشه فردا بیشی
نزدیک مشو به غم ز دوراندیشی
با عقل مگیر تا توانی خویشی
کز لهو ترا عقل دهد درویشی
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۴۵ - ای خدمت تو بر رهی آمال رهی
برو به گوهر
ای خدمت تو بر رهی آمال رهی
هم جان رهی تراست هم مال رهی
گر نیک شوی نیک شود حال رهی
گر بد گردی بد شود احوال هی
ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۵۷ - از شیرینی چون به سخن بنشینی
برو به گوهر
از شیرینی چون به سخن بنشینی
وز دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه مرا لب تو گوید بینی
هرگز شکر لعل بدین شیرینی
دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۲۲ - چشم تو که فتنه ی جهان خیزد ازو
برو به گوهر
چشم تو که فتنه ی جهان خیزد ازو
لعل تو که آب خضر می ریزد ازو
کردند تن مرا چنان خوار که باد
می آید و گرد و خاک می بیزد ازو
محیط قمی : رباعیات
شماره ۱ - ای سید والا گهر نیک نسب
برو به گوهر
ای سید والا گهر نیک نسب
تو شمسی و سادات زمان چون کوکب
چون رادنیا شاه جهان شرفی
زآنت شده سیده جهان شاه لقب
محیط قمی : رباعیات
شماره ۲ - سرمایه ی مردی و فتوت باشد
برو به گوهر
سرمایه ی مردی و فتوت باشد
جود و کرم و سخا و همت باشد
دارای صفات مردمی در این عهد
شمس الأمرا مشیر خلوت باشد