تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۰ - از حسرت من حاصل دوران همه ذوق
برو به گوهر
از حسرت من حاصل دوران همه ذوق
وز کام دلم نصیب حرمان همه ذوق
شام عمرم چو مرگ عاصی همه غم
روز مرگم چو عید طفلان همه ذوق
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۱ - یک قوم مسافر ز سرمایه خجل
برو به گوهر
یک قوم مسافر ز سرمایه خجل
جویای تو گشته ایم منزل منزل
نرخ خبر تو نیست هرچند که ما
جان بر سر جان نهیم و دل بر سر دل
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۲ - می آمد و صد سپاه ناز از دنبال
برو به گوهر
می آمد و صد سپاه ناز از دنبال
جولان به زمین و آسمانش پامال
یک دیدن و کشور از جنون شورانگیز
یک جلوه و عالم از پری مالامال
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۳ - دنباله دو خاطر خودرای خودم
برو به گوهر
دنباله دو خاطر خودرای خودم
بی زحمت ره آبله پای خودم
صد پرده درم ز خود نیایم بیرون
صد مرحله پیمایم و بر جای خودم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۴ - یک معرکه خویش را به جایی نزدیم
برو به گوهر
یک معرکه خویش را به جایی نزدیم
یک مرتبه حرف خون بهایی نزدیم
صد قافله شهید بر ما بگذشت
ما مرده چنان که دست و پایی نزدیم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۵ - اندر ره و بی ره همه جا گردیدیم
برو به گوهر
اندر ره و بی ره همه جا گردیدیم
با مؤمن و کافر آشنا گردیدیم
بتخانه و کعبه ام به مقصد نرساند
ره پای و سری نداشت و اگر دیدیم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۶ - از کعبه به دیر باده کش می آرم
برو به گوهر
از کعبه به دیر باده کش می آرم
وز خاک به سوی شعله غش می آرم
کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی
کز چشمه زمزم العطش می آرم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۷ - دامی ز نماز گرد خود بافته ام
برو به گوهر
دامی ز نماز گرد خود بافته ام
خود را ز میان آن برون یافته ام
از توبه اگر توبه کنم نیست عجب
در توبه ز توبه روی برتافته ام
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۸ - یک چند پی امید می گردیدم
برو به گوهر
یک چند پی امید می گردیدم
خار و خس حرمان ز رهش می چیدم
دیدم که سر از کوی که برمی آرد
پا بر سر آرزوی دل مالیدم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۹۹ - طبعی چو رخ حورسرشتان دارم
برو به گوهر
طبعی چو رخ حورسرشتان دارم
اما چو ریاض تشنه کشتان دارم
بس ساده ضمیر و راستگو آمده است
این آینه در نمد ز زشتان دارم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۰ - آتش خورم و زحمت جانان نشوم
برو به گوهر
آتش خورم و زحمت جانان نشوم
پروانه شمعم مگس خوان نشوم
چون خنده ساقی گزک مستانم
جز بر جگر کباب مهمان نشوم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۱ - چون طایر باد از قفس آزادیم
برو به گوهر
چون طایر باد از قفس آزادیم
دوران گرهی نزد که ما نگشادیم
تاری ز کمند کس نبردیم نشان
در دام کسی پری گرو ننهادیم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۲ - دل آرم و غم برو نما بستانم
برو به گوهر
دل آرم و غم برو نما بستانم
راحت دهم و عوض بلا بستانم
هر داروی دردی که طبیبم آرد
بفروشم و درد در بها بستانم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۳ - گر دوری ازان طرف گلستان دارم
برو به گوهر
گر دوری ازان طرف گلستان دارم
از هر چمنش هزاردستان دارم
زافسانه مستی گل و بلبل او
هر گوشه که محفلیست مستان دارم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۴ - در کوی هوس خاک نشینم ایام
برو به گوهر
در کوی هوس خاک نشینم ایام
هر روز سحر به خدمتم آید شام
صد قافله خواب پیش بختم به سجود
صد دریا ز هر نزد عیشم به سلام
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۵ - گاهی به نوای بی نوایان گردم
برو به گوهر
گاهی به نوای بی نوایان گردم
گه بر اثر برهنه پایان گردم
گردم همه زاری و به دریوزه دوست
بر کلبه خاطر گدایان گردم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۶ - صد نعل درست واژگون آوردم
برو به گوهر
صد نعل درست واژگون آوردم
صد موسی و خضر رهنمون آوردم
هرجا سرچشمه ای نشان می دادند
بردم عطش و سبوی خون آوردم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۷ - هرچند که روز بی نوایی دارم
برو به گوهر
هرچند که روز بی نوایی دارم
شب با سگ دوست آشنایی دارم
در بزم اگر جای ندارم غم نیست
در کوچه او ره به گدایی دارم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۸ - نی بهر جهان نه بهر طاعت زادم
برو به گوهر
نی بهر جهان نه بهر طاعت زادم
در کار نیم تا به چه حکمت زادم؟
بالغ نشدم اگرچه صد بار فزون
از بطن موالید طبیعت زادم
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۹ - روزی که گرفت کاتب صنع قلم
برو به گوهر
روزی که گرفت کاتب صنع قلم
مشکل دهنش به هیچ گردید رقم
از خنده پدید شد دهانش آری
پیدا ز تجلی وجودست عدم