اجتماعی

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۰ - درویش سخی را همه کس یار بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۷ - آنانکه به بند زینت و زیب تنند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۳۳ - تا کار بخلقت نفتد یار تو اند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۵۴ - صایم بود آنکه خاطری شاد کند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۶۸ - از مستی شد ملک نگون خواهد بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۶۹ - سلطان که خراج بر رعیت فکند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۶ - زن را که بجام عیش دستی باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۸ - فرزند تو بهتر آنکه خود رو نبود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۸۳ - هر کس که به وقت عقد زن نار خرید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۰۸ - از پرسش دوستان قدم باز مگیر اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۳۱ - با خلق کرم کن و بآزار مکوش اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۱۸ - زنهار که بد گفتن کس ورد مکن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۲۷ - با حق پدی نا حق در جنگ مزن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۵۱ - گر سفله غنی شود چه جود آید ازو اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۶۲ - دشمن چو توانا شود و خونخواره اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۷۴ - اهلی ز جهان چو قسمت خویش خوری اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۷۶ - گر از همه کس بلطف و احسان گذری اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۷۸ - با هر که دمی نشست و برخاست کنی اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۸۹ - شرع از پی آن بود که غوغا نکنی اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۹۰ - ایخواجه که از خلق بمال افزونی