بخش ۹ - دایره منتزعه
شماره ۶۱ - ساقی ز اسیران جگر ریش بپرس
شماره ۲۵ - قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را
شماره ۳۹ - لرزه دارد خطر از هیبت ویرانه ما
شماره ۵۸ - از فرنگ آمده در شهر فراوان شده است
شماره ۷۸ - به وادیی که در آن خضر را عصا خفته ست
شماره ۱۰۱ - گل را به جرم عربده رنگ و بو گرفت
شماره ۱۰۴ - یار در عهد شبابم به کنار آمد و رفت
شماره ۱۱۰ - در پرده شکایت ز تو داریم و بیان هیچ
شماره ۱۳۲ - اگر به دل نخلد هر چه از نظر گذرد
شماره ۱۵۱ - تا چند بلهوس می و عاشق ستم کشد
شماره ۱۵۷ - نهم جبین به درش آستان بگرداند
شماره ۱۶۲ - باید ز می هر آینه پرهیز گفته اند
شماره ۱۶۳ - بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند
شماره ۱۶۸ - ننگ فرهادم به فرسنگ از وفا دور افگند
شماره ۱۶۹ - بتان شهر ستم پیشه شهریارانند
شماره ۲۰۵ - لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس
شماره ۲۰۷ - کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟
شماره ۲۴۱ - نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل
شماره ۲۵۷ - می ربایم بوسه و عرض ندامت می کنم