شماره ۹۵ - ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون
شماره ۱۰۴ - نسبت به خودت عقل و تمیزی ندهی
شماره ۲۳۴ - جهان جوان ز بهار و خزان پیری ماست
شماره ۴۳۳ - گاهم دو آهوی تو سگ خویش خوانده اند
شماره ۴۳۵ - خوبان که نیش بر جگر ریش می زنند
شماره ۴۵۳ - بسکه از گرم اختلاطی گلرخان آتش وشند
شماره ۴۶۴ - مجنون شوم و وارهم از بوالهوسی چند
شماره ۵۸۶ - عمرم بآه و ناله و فریاد می رود
شماره ۹۴۳ - ما تا حدیث سبز خطان گوش کرده ایم
شماره ۱۰۳۹ - ز بسکه خار ملامت کشیده دامانم
شماره ۱۰۵۱ - اسیر در دم و یک همنفس نمی بینم
شماره ۱۱۳۹ - چند باشی با بدان یاد از نکو خواهی بکن
شماره ۱۱۸۲ - خواهی که عاشقانه سماعت کند خوشان
شماره ۱۲۶۳ - نوح اگر طوفان او افسانه مردم شده
شماره ۱۳۲۴ - چند از بتان فریفته آب و گل شوی
شماره ۱۳۳۶ - عاشق بیخانمان گر اختیاری داشتی
شمارهٔ ۱۴ - در قحط و غلا و شکایت روزگار گوید
شماره ۲ - ای لییمان چه میگویید عیب مزبله
شماره ۱۱ - گنج سخنم مایه ندزدم چو حریفان
شماره ۱۵ - بدو نیک و شاه و گدای و ملک