اجتماعی

جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹۳ - ز فیض باده شود پیکر ضعیف شگرف جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۹۵ - هر که بگشاید زبان نطق بیجا پیش خلق جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۵۱ - فارغ از اندیشهٔ خار کف پا بوده ام جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۲۶ - مرا بس بود روز دیوان عام جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۲۹ - به هیچ کس نرسیده است سود ازین مردم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۶۸ - لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۸۵ - شد بهار و گشت عالم گلستان، ما همچنان جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۴۷ - خیال تندخویی با دلم سر می کند بازی جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۱۵ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن طالب علیه الصلواة و السلام جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۴۷ - در منقبت قایم آل محمد حضرت صاحب الزمان جویای تبریزی قطعات شماره ۱۷ - گویند خواجه را چو رسد قاشقی به لب جویای تبریزی رباعیات شماره ۱۳ - خود را هر کس ز راستیها آراست جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۴ - انسان یا ابله است یا بی باکست جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۵ - ای خواجه که بسیار خوری چون تو کم است جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۶ - نواب کزو رواج جود و کرم است جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۹ - ای حرص ترا رهبر هر در شده است جویای تبریزی رباعیات شماره ۴۶ - آن کس که به کدیه روزگارش گذرد جویای تبریزی رباعیات شماره ۵۷ - حیف از صنمی که زشت کردار بود جویای تبریزی رباعیات شماره ۸۲ - حیف است اگر ز دخت رز جویی کام جویای تبریزی رباعیات شماره ۸۵ - صد شکر که خیرخواه اعدای خودم