پس چه باید کرد ای اقوام شرق
در حضور رسالت مآب - شب سه اپریل م که در دارالاقبال بهوپال بودم سید احمد خانرا در خواب دیدم - فرمودند که از علالت خویش در حضور رسالت مآب عرض کن
بخود پیچیدگان در دل اسیرند
جهانی تیره تر با آفتابی
چه گویم قصه دین و وطن را
مسلمانی که در بند فرنگ است
دگر ملت که کاری پیش گیرد
دگرگون کشور هندوستان است
شب هندی غلامان را سحر نیست
چه گویم زان فقیری دردمندی
هنوز این چرخ نیلی کج خرام است
حق آن ده که « مسکین و اسیر» است
مپرس از من که احوالش چسان است
فقیران تا به مسجد صف کشیدند
شبی پیش خدا بگریستم زار
گهی افتم گهی مستانه خیزم
نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است
یکی بنگرد فرنگی کج کلاهان
مسلمان از خودی مرد تمام است
خدا آن ملتی را سروری داد