غزل ۳۱۱ - وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها
غزل ۳۲۱ - سخنشد داغ دل چونشمع ازآتش بیانیها
غزل ۳۲۲ - بود سرمشق درس خامشی باریکبینیها
غزل ۳۴۰ - چو شمع تا سحر افسانه میشود تب وتاب
غزل ۴۳۰ - سایهٔ دستی اگر ضامن احوال ماست
غزل ۴۳۴ - عشرتفروز انجمن هستیام حیاست
غزل ۴۳۵ - غفلت از عاقبت عقوبتزاست
غزل ۴۳۶ - فضای وادی امکان پر از غبار فناست
غزل ۴۴۰ - ما و من شور گرفتاریهاست
غزل ۴۶۲ - زیر گردون طبع آزادی نوایی برنخاست
غزل ۴۷۳ - شعلهٔ بیبال وپر سجده گر اخگر است
غزل ۴۹۵ - ز دستگاه جنون راز همتم فاش است
غزل ۵۲۳ - بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم است
غزل ۵۷۷ - آن جنگجو به ظاهر گرپشت داده است
غزل ۵۸۲ - زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است
غزل ۵۸۶ - خامشی در پرده سامان تکلمکرده است
غزل ۵۹۴ - جاییکهنه فلک ز حیا سر فکنده است
غزل ۵۹۵ - شور استغنای عشق از حسرت دل بوده است
غزل ۶۰۶ - هرکجا دستت برون از آستینگردیده است
غزل ۶۱۷ - باز درس خاشاکم سطر شعله خوانیهاست