شماره ۴۴ - ویران ز چشمی شد خانه ما
شماره ۵۶ - کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
شماره ۷۲ - ز چشم پاکدلان معنی حیا پیداست
شماره ۷۷ - دل داغ در آستین بهتر است
شماره ۸۱ - سرنوشتم چون تمنا چین ابرویی بس است
شماره ۸۵ - تا عارض نسرین تو رشک گل باغ است
شماره ۹۹ - یاد روی تو نور چشم من است
شماره ۱۰۴ - درد دوا فروش طبیب دل من است
شماره ۱۰۵ - ضعف بازوی من کمان من است
شماره ۱۰۹ - ببالد دیده حیرانی پناه است
شماره ۱۱۹ - گرد جولان تو چشمم را بهاری کرده است
شماره ۱۵۵ - هر کس از خیال نگاه تو دور نیست
شماره ۱۸۶ - دل ز سودای کسی بی غم مباد
شماره ۱۹۷ - حرفی است محبت که به گفتار نگنجد
شماره ۲۰۳ - دل اگر صیقلی اشک دمادم گردد
شماره ۲۰۵ - با عشق توام ناله فراموش نگردد
شماره ۲۰۶ - عشق تو چراغ دل هر خام نگردد
شماره ۲۲۳ - دردی که می کشد جان منت به خویش دارد
شماره ۲۳۱ - بوی گل و رنگ لاله دارد
شماره ۲۴۳ - کی چو بیدردان نوید وصلم از جا می برد