اخلاقیات

ملا احمد نراقی باب چهارم فصل - رضا بر قضا و مقدرات الهی ملا احمد نراقی باب چهارم صفت سی ام - مذمت بی اعتمادی به خدا و اعتماد به غیر خدا ملا احمد نراقی باب چهارم صفت سی و یکم - کفران نعمت و شکر نعمت فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۴ - آنکه اندر دوستی ما را در اول یار بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۸ - آنانکه بی مطالعه تقدیر می کنند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۷۸ - خوبرویان که جگر گوشه نازند همه فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳ - هر خواجه که خیل و حشمش بیشتر است فرخی یزدی رباعیات شماره ۴۰ - تا عمر بود، درستی آئین من است فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۲ - دنیا که مقر حکمفرمائی توست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۶ - آنکس که ز راه جور شد شادان کیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۰۶ - هر گل که ز یکرنگی خود بو دارد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۲ - آن خودسر مرتجع که دلها خون کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۰ - با خلق خدا شریک غم باید شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۷ - هر سر که بپای خم می سوده نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۶۹ - ما طالب آنکه کار مطلوب کند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۷۳ - ملت چو شراب بی خودی نوش کند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹۰ - طوفان که طرفدار صفا خواهد بود فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹۳ - آن را که درستی عمل، کیش بود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۱ - فکری که سقیم گشت سالم نشود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۲ - ثروت سبب وحی سماوی نشود