غزل ۵۸۱ - مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد
شمارهٔ ۷۶ - در وصف بهار و مدح میرکامگار
غزل ۵۸۳ - اقبال ظفر پیوند در کار جهانبانی
بخش ۷ - ملک گفت: چه خبر تواند بود در آن کس که از سهوهای دوستان اعراض نتواند نمود و، از سر حقد و آزار چنان برنتواند خاست که در مدت عمر بدان مراجعت نپیوندد و، ب
بخش ۱ - رای گفت: شنودم مثل ملوک در آنچه میان ایشان و خدم تازه گردد از خلاف و خیانت و جفا و عقوبت، و مراجعت بتجدید اعتماد؛ که بر ملوک لازم است برای نظام ممالک
بخش ۳ - حکایت زاغی که خواست خرامیدن کبک بیاموزد
بخش ۱۵ - ملک گفت:آرزوی دیدار ایران دخت میباشد. گفت: سه تن آرزوی چیزی برند و نیابند: مفسدی که ثواب مصلحان چشم دارد؛ و بخیلی که ثنای اصحاب مروت توقع کند؛ و جاهل
غزل ۷۵ - این چه حالست که از سرکله انداختهای
شماره ۶ - چون به عشق مجاز نیست نیاز
شماره ۹ - در سخن گفتن چو ماه و آفتاب
شماره ۳۲ - ذکر خیری که پیش ازین بودت
شماره ۷۱ - اگر خاموش بینی عارفی را
غزل ۲۲۶ - سریر سلطنت عشق بر سر دار است
غزل ۳۴۲ - همه را از همه بجوی ای دوست
غزل ۳۸۳ - یک قدم ازخویش بیرون نه که گامی بیش نیست
غزل ۶۰۷ - هر که او نیک می کند یابد
غزل ۸۶۱ - عشق بازی از سر جان درگذر
غزل ۹۳۴ - پاک باش و بی وضو یک دم مباش
غزل ۱۰۰۶ - به جز درد سر از غافل چه حاصل
غزل ۱۲۸۰ - وقت سرمستی است مخموری بمان