قصیده ۲۲۵ - ای آنکه ندیم باده و جامی
قصیده ۲۲۶ - ای آنکه به تن ز ارزوی مال چو نالی
قصیده ۲۲۸ - ای عورت کفر و عیب نادانی
قصیده ۲۲۹ - کارو کردار تو ای گنبد زنگاری
قصیده ۲۳۰ - سفله جهانا چو گرد گرد بنائی
قصیده ۲۳۱ - ای گشت زمان زمن چه میخواهی؟
قصیده ۲۳۲ - ای غره شده به پادشائی
قصیده ۲۳۳ - جهان را نیست جز مردم شکاری
قصیده ۲۳۴ - ایا دیده تا روز شبهای تاری
قصیده ۲۳۵ - نماند کار دنیا جز به بازی
قصیده ۲۳۷ - گر خرد را بر سر هشیار خویش افسر کنی
قصیده ۲۳۸ - ای شده مشغول به ناکردنی،
قصیده ۲۳۹ - ای مانده به کوری و تنگ حالی
قصیده ۲۴۰ - تمییز و هوش و فکرت و بیداری
قصیده ۲۴۲ - دگر ره باز با هر کوهساری
قصیده ۲۴۳ - پیشهٔ این چرخ چیست؟ مفتعلی
قصیده ۲۴۴ - جهان بازی گری داند مکن با این جهان بازی
قصیده ۲۴۵ - ای به خطاها بصیر و جلد وملی
قصیده ۲۴۶ - شادی و جوانی و پیشگاهی
قصیده ۲۴۷ - ای آدمی به صورت و بیهیچ مردمی