قصیده ۱۵۰ - دام است جهان تو، ای پسر، دام
قصیده ۱۵۱ - به راه دین نبی رفت ازان نمییاریم
قصیده ۱۵۲ - بسی رفتم پس آز اندر این پیروزه گون پشکم
قصیده ۱۵۵ - از بهر چه این کبود طارم
قصیده ۱۵۶ - ای بار خدای و کردگارم
قصیده ۱۵۷ - ای شسته سر و روی به آب زمزم
قصیده ۱۵۸ - ای عجب ار دشمن من خود منم
قصیده ۱۵۹ - پانزده سال برآمد که به یمگانم
قصیده ۱۶۰ - این چه خلق و چه جهان است، ای کریم؟
قصیده ۱۶۱ - از من برمید غمگسارم
قصیده ۱۶۲ - من چو نادانان بر درد جوانی ننوم
قصیده ۱۶۴ - گر تو ای چرخ گردان مادرم
قصیده ۱۶۵ - اگر با خرد جفت و اندر خوریم
قصیده ۱۶۷ - از صحبت خلق دل گسستم
قصیده ۱۶۸ - دوش تا هنگام صبح از وقت شام
قصیده ۱۶۹ - ای دل و هوش و خرد داده به شیطان رجیم
قصیده ۱۷۰ - از دهر جفا پیشه زی که نالم؟
قصیده ۱۷۱ - شاید که حال و کار دگر سان کنم
قصیده ۱۷۲ - عقل چه آورد ز گردون پیام
قصیده ۱۷۳ - ای تن تیره اگر شریفی اگر دون