قصیده ۲۴۸ - گرت باید که تن خویش به زندان ندهی
قصیده ۲۴۹ - چه چیز بهتر و نیکوتر است در دنیی؟
قصیده ۲۵۰ - شبی تاری چو بیساحل دمان پر قیر دریائی
قصیده ۲۵۱ - آسایشت نبینم ای چرخ آسیائی
قصیده ۲۵۲ - این کهن گیتی ببرد از تازه فرزندان ئوی
قصیده ۲۵۳ - ای طمع کرده ز نادانی به عمر هرگزی
قصیده ۲۵۵ - آن جنگی مرد شایگانی
قصیده ۲۵۷ - اگر زگردش جافی فلک همی ترسی
قصیده ۲۵۸ - آن قوت جوانی وان صورت بهشتی
قصیده ۲۶۰ - ای گرد گرد گنبد طارونی
قصیده ۲۶۱ - ای گشته سوار جلد بر تازی
قصیده ۲۶۲ - بر مرکبی به تندی شیطانی
قصیده ۲۶۷ - مردم اگر این تن ساسیستی
قصیده ۲۶۹ - دلیت باید پر عقل و سر ز جهل تهی
قصیده ۲۷۰ - بینی آن باد که گوئی دم یارستی
قصیده ۲۷۱ - از آن پس کاین جهان را آزمودی گر خردمندی
قصیده ۲۷۲ - ای داده دل و هوش بدین جای سپنجی
قصیده ۲۷۳ - این تن من تو مگر بچهٔ گردونی
قصیده ۲۷۴ - آنچهت بکار نیست چرا جوئی؟
قصیده ۲۷۵ - جهانا چه در خورد و بایستهای!