رباعی ۶۳۲ - عهدی به سر زبان خود بربستی
رباعی ۶۵۴ - گیرم که هزار مصحف از بر داری
رباعی ۶۶۱ - از کبر مدار هیچ در دل هوسی
رباعی ۶۶۳ - گر شهره شوی به شهر، شرالناسی
رباعی ۶۶۹ - وصافی خود به رغم حاسد تا کی
رباعی ۶۷۰ - ای دل زشراب جهل مستی تا کی
رباعی ۶۷۳ - تا بتوانی بکش به جان بار دلی
رباعی ۶۸۰ - میدان فراخ و مرد میدانی، نی
رباعی ۶۸۲ - گر طاعت خود نقش کنم بر نانی
رباعی ۶۸۹ - تا چند سخن تراشی و رنده زنی
رباعی ۶۹۱ - خواهی چو خلیل کعبه بنیاد کنی
رباعی ۶۹۲ - گر زانکه هزار کعبه آزاد کنی
رباعی ۶۹۶ - دنیای دنی پر هوس را چه کنی
رباعی ۶۹۷ - تا ترک علایق و عوایق نکنی
رباعی ۷۰۰ - از سادگی و سلیمی و مسکینی
رباعی ۷۰۲ - ای دل اگر آن عارض دلجو بینی
رباعی ۷۰۶ - تحقیق معانی ز عبارات مجوی
رباعی ۷۱۲ - تا تو هوس خدای از سر ننهی
تکه ۲ - مرد باید که جگر سوخته چندان بودا
قصیدهٔ ۸