اخلاق

محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۱۳ - ز عنبر آتش حسنت نکرده دود هنوز محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۲۱ - آخر ای بی‌رحم حال ناتوان خود بپرس محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۲۵ - ای سنگ دل ز پرسش روز جزا بترس محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۲۶ - خموشیت گره افکند در دل همه کس محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۵۰ - آخر ای سنگدل از کشتن ما چیست غرض محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۵۱ - ای طاعت تو بر همهٔ کائنات فرض محتشم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۹ - آن پری را گوهر عصمت ز کف شد حیف حیف محتشم کاشانی غزلیات غزل ۴۶۷ - ای نگاهت آهوان را گرم بازی ساختن محتشم کاشانی غزلیات غزل ۴۷۵ - چون شدم صیدت به گیسوی خودت دربند کن محتشم کاشانی غزلیات غزل ۴۷۸ - گفتمش دم به دم آزار دل زار مکن محتشم کاشانی غزلیات غزل ۴۷۹ - ای پارسای کعبه رو عزم سر آن کو مکن محتشم کاشانی غزلیات غزل ۴۸۰ - چون نمودی رخ به من یک لحظه بدخوئی مکن محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۳ - آینه بردار و حسن جان فزای خویش بین محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۳۲ - باز برخاسته از دشت بلا گرد سپاه محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۴۱ - به دست دیده عنان دل فکار مده محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۶۴ - سرلشگر حسن است نگاهی که تو داری محتشم کاشانی غزلیات غزل ۵۸۵ - چنان مکن که مرا هم نفس به آه کنی محتشم کاشانی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - تجدید مطلع محتشم کاشانی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - وله فی مدیح نواب ولی سلطان‌بن محمدخان محتشم کاشانی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در مدح پادشاه دکن گفته