اخلاق

انوری رباعیات رباعی ۳۴۷ - زرق است جهان تو زرق کن از هر فن انوری رباعیات رباعی ۳۴۹ - هرچ از چو تویی نزیبد ای دوست مکن انوری رباعیات رباعی ۳۵۰ - ای دل ز سر نهاد پرواز مکن انوری رباعیات رباعی ۳۵۷ - بوطالب نعمت ای همه دولت و دین انوری رباعیات رباعی ۳۷۵ - ای نحس چو مریخ و زحل بی‌گه و گاه انوری رباعیات رباعی ۳۸۵ - ای فتنهٔ روزگار شب‌پوش منه انوری رباعیات رباعی ۴۰۴ - کویی که درو مست و بهش درگذری انوری رباعیات رباعی ۴۱۲ - بر سنگ قناعت ار عیاری داری انوری رباعیات رباعی ۴۲۱ - تا چند ز جان مستمند اندیشی انوری رباعیات رباعی ۴۲۶ - گر عقل عزیز را به فرمان شومی انوری رباعیات رباعی ۴۳۴ - گر در همه عمر یک نکویی بکنی انوری رباعیات رباعی ۴۳۶ - رو رو که تو یار چو منی کم بینی انوری رباعیات رباعی ۴۳۹ - گفتم که نثار جان کنم گر آیی اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۲ - گر آدمی ای دور شو از دمدمه ها اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۶ - گر راست روی محرم جان سازندت اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۱۵ - یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۲۱ - خالی که به شیوه پای بست لب تست اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۴۶ - با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفت اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۵۷ - هر کس که ز کبر و عجب باری دارد اوحدی مراغه‌ای رباعیات رباعی ۸۸ - شد در پی اوباش چو ننگیش نبود