اخلاق

شاه نعمت‌الله ولی مفردات شماره ۲۷۳ - هر یار که ثابت نبود در یاری شاه نعمت‌الله ولی مفردات شماره ۲۸۰ - همه را رو به دوست از همه رو عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۲۲ - دلا رنجی ببر، کز دردمندان می توان بودن عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۳۰ - ای گریه، خون دل به کنار هوس مکن عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۳۲ - میان دعا بر دل شب مزن عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۴۲ - خیز و شراب حیرتم، زان قد جلوه ساز ده عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۵۵ - بشتاب در راه طلب، بگذر ز هر آسودنی عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۵ - از بند غرور می گشایم خود را عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۲۱ - از دیدهٔ ما به جز حیا نتوان یافت عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۲۲ - حسن از طلب نگاه ما بسته لب است عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۳۳ - راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۳۹ - دی محتسب آمد به غم، تند نشست عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۵۲ - عرفی گله سر مکن که جای گله نیست عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۶۳ - حسن آن باغی که خلد ازو بی رنگ است عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۶۶ - ای آن که رهت به بزم مقصودی نیست عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۷۴ - فردا که معاملان هر فن طلبند عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۷۸ - عرفی که به هرزه گردیم خو می داد عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۹۲ - عرفی دل و طبع تو ستمگار مباد عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۹۳ - آن کس که ز راه نفسم بسته کند عرفی شیرازی رباعیها رباعی ۱۱۰ - زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد