اخلاق

باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۷۸ - ای خواجه اگر کار به کامت نبود باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۷۹ - درویش کسی بود که نامش نبود باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۸۴ - تا دل ز علایق جهان حُرّ نشود باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۸۶ - رو دیده بدوز تا دلت دیده شود باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۸۹ - رو خانه برو، که شاه ناگاه آید باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۹۰ - ای از همه آزرده، بی آزار گذر باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۹۴ - عمر از پی افزون زر کاسته گیر باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۹۵ - دانی که چرا زنند این طبلک باز؟ باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۹۹ - تا کی باشی ز عافیت در پرهیز باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۲۱ - آزردن خلق کافری پندارم باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۲۲ - تا ظن نبری کز آن جهان می ترسم باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۲۵ - من با تو نظر از سر هستی نکنم باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۳۷ - در ظلم به قول هیچ کس کار مکن باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۳۸ - اندر ره حق تصرف آغاز مکن باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۳۹ - با خلق به خُلق زندگانی می کن باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۴۱ - بر سیر اگر نهاده ای دل اکنون باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۴۶ - افضل تو به هر حال مغرور مشو باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۵۲ - گر مغز همه بینی و گر پوست همه باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۶۲ - از معدن خویش اگر جدا افتادی باباافضل کاشانی رباعیات رباعی ۱۶۳ - مردی باید، بلند همت مردی