رباعی ۱۶۵ - تا کی پی اسباب و تنعم گردی؟
رباعی ۱۶۶ - گر در نظر خویش حقیری، مردی
رباعی ۱۷۳ - با داده قناعت کن و با داد بزی
رباعی ۱۷۵ - از کبر مدار هیج در سر هوسی
رباعی ۱۷۶ - تا ره نبری به هیچ منزل نرسی
رباعی ۱۷۹ - ای دل، ز شراب جهل، مستی تا کی؟
رباعی ۱۸۰ - ای تو به مجردی نرفته گامی
رباعی ۱۸۳ - ای ناطق اگر به مرکز جسمانی
رباعی ۱۸۷ - تا خاص خدای را تو از جان نشوی
غزل ۳ - دارم دلی مخاطره جوی بلا پرست
قصیده ۱ - خود را به عقل خویش یکی بر گرای، خود
قصیده ۲ - گشوده گردد بر تو در حقیقت باز
قصیده ۳ - آن مایه بزرگی و آن قبلهٔ انام
شمارهٔ ۷ - پاسخ به شعاعالملک
شمارهٔ ۸ - نفس انسان
شمارهٔ ۲۵ - ورزش روح
شمارهٔ ۳۰ - سرنیزه
شمارهٔ ۳۲ - سرچشمهٔ فین
شمارهٔ ۳۷ - فردوسی
شمارهٔ ۳۸ - ره راست