شماره ۳۴۶ - از نمدپوشان زبان طعن را کوتاه دار
شماره ۳۴۹ - پوچ گو را بر سر گفتار بی حاصل میار
شماره ۳۵۲ - هست حاجت در بساط کج کلاهان بیشتر
شماره ۳۵۴ - بر دل موری درین عبرت سرا غافل مخور
شماره ۳۶۱ - مخور فریب محبت ز ناله همه کس
شماره ۳۶۲ - برنیایی خوش به اهل فکر، ناخوش هم مباش
شماره ۳۶۳ - یک سر مو منت از اخوان کم فرصت مکش
شماره ۳۶۶ - در کهنسالی نیفتد کافر از سامان خویش!
شماره ۳۸۶ - ز شعر خویش نتوان فیض شعر دیگران بردن
شماره ۳۹۵ - می گشاید ز خموشان دل بی کینه من
شماره ۳۹۶ - اگر عزیز توان شد به آبروی کسان
شماره ۴۰۰ - از توست آنچه می دهی آن را به دیگران
شماره ۴۰۱ - ز احسان بنای دولت خود باثبات کن
شماره ۴۰۲ - ای غنچه لب رعایت اهل نیاز کن
شماره ۴۲۳ - با خود پرداز از منزل طرازی
شماره ۴۲۸ - ماهی که عرض می دهد از فلس، مال خویش
شماره ۴۲۹ - از کرم آن کس که شهرت است مرادش
شماره ۴۳۰ - چون آتش است رغبت بی منتهای حرص
شماره ۴۳۱ - با قد خم گشته روگردان مشو از راه حق
شماره ۴۳۲ - بی فسادی نیست گر رو در صلاح آرند خلق