شماره ۸۰۹ - روی نکو بی وجود ناز نباشد
شماره ۸۲۵ - گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند
شماره ۸۳۹ - اهل خرد که از همه عالم بریده اند
شماره ۸۴۳ - اهل خرد که دل به جهان در نبسته اند
شماره ۸۴۴ - آن رهروان که گام به صدق و صفا زنند
شماره ۸۵۱ - ما را شکنج زلف تو در پیچ و تاب برد
شماره ۸۵۷ - افسوس ازین حیات که بر باد می رود
شماره ۸۷۹ - ترکی و خوبروی، کسی کاینچنین بود
شماره ۸۹۶ - مبند دل به جهان کاین جهان پشیز نیر زد
شماره ۹۰۶ - مبصران که مزاج جهان شناخته اند
شماره ۹۲۷ - جهان چه بینم، چون دیدنی نمی ارزد
شماره ۹۲۸ - به راه عشق سلامت چگونه در گنجد؟
شماره ۹۵۰ - جوان و پیر که در بند مال و فرزندند
شماره ۹۵۲ - چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد
شماره ۹۷۸ - از نکو بد نگو نمی آید
شماره ۱۰۸۳ - ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر
شماره ۱۰۸۸ - گر هنر داری مرنج، ار کم نشینی بر ستور
شماره ۱۱۰۳ - ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر
شماره ۱۱۰۴ - ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر
شماره ۱۱۵۵ - مست و لایعقل گذشتم از در میخانه دوش