شماره ۶۶۶ - بهار می گذرد، سیر گلستانی کن
شماره ۶۶۷ - به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکن
شماره ۶۷۰ - اول علاج ما به نگاه کشند کن
شماره ۶۷۱ - خود را به عشق کم ز خودی متهم مکن
شماره ۱۴ - نیست پروای کدورت دل بی کینه ما را
شماره ۲۸ - در کهنسالی ز نسیان شکوه، کفر نعمت است
شماره ۲۹ - بی دماغان را نرنجاندن به صحبت منت است
شماره ۴۰ - نیست سوی حق به جز تسلیم راهی بنده را
شماره ۵۱ - بر زبان حرف طلب هرگز نمی آریم ما
شماره ۵۳ - به همواری توان بردن سبق از همرهان اینجا
شماره ۵۴ - به احسان همتم می کرد قارون اهل دنیا را
شماره ۵۶ - ز بدگویان امان خواهی، ز غیبت پاک کن لب را
شماره ۶۵ - ز نقصان گهر باشد گران خیزی بزرگان را
شماره ۶۷ - عدالت عمر جاویدان دهد فرمانروایان را
شماره ۷۸ - به چشم عاقبت بین هر که خود را دید در دنیا
شماره ۸۳ - زاهد خشک بود دشمن جان میکش را
شماره ۱۰۱ - عیب مردم بر هنر تا چند بگزینی، بس است
شماره ۱۰۵ - عمر را بر باد دادن تن به صحبت دادن است
شماره ۱۰۹ - یوسف از بی مهری اخوان به چاه افتاده است
شماره ۱۱۴ - هر که با بی نسبتان گردد طرف، دیوانه است