اخلاق

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۴۳ - ای مست فرح که ساغرت هست بدست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۵۹ - صید حرم دل همگی نور و صفاست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۶۱ - اهلی اگرت آرزوی آب بقاست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۶۴ - خواهی بگذری چابک و چست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۶۶ - آدم که جبلی از قضا زلت اوست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۶۷ - هر سجده که میکنی پی خدمت دوست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۶۸ - شیریست درنده نفس سرکش که تراست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۲ - بر چرخ قدم نهی به سعی و حرکت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۳ - آنرا که شرف ز صحبت همنفسی است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۴ - ایزد که برحمت نظری سوی تو داشت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۵ - جوری ز زمانه بر بد اندیش نرفت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۶ - کج دست که در مال کسانش نظر است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۷ - فرزند که بی حیا و شرم و ادب است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۸ - برخیز که بخت در سبب ساختن است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۸۷ - عیش و طرب جهان فانی همه هیچ اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۸۹ - منعم همه مال و کسب زر میداند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۰۱ - گر یار نه آنچنان نماید که بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۱۷ - گر پیش تو سر ز کشتن افتد به سجود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۵ - هر کس که به دقن بدندان نگزید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۳۱ - گر حسن چون حسن شیرین ننمود