اخلاق

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۵۳ - افراط طعام هر که غمناک کند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۵۴ - صایم بود آنکه خاطری شاد کند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۶۳ - تا پیر و معلم از تو خرم نشود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۶۴ - در راه طلب کسی بجایی برسد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۶۹ - سلطان که خراج بر رعیت فکند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۰ - باید دل شه بعفو خواهان باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۲ - جز سرو قدان که مردم از ناز کشند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۳ - از بنده هنر ارادت شاه بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۴ - ظالم به قیامت اعتقادش نبود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۵ - گویم سخنی اگر ترا هوش بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۶ - زن را که بجام عیش دستی باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۷۸ - فرزند تو بهتر آنکه خود رو نبود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۸۳ - هر کس که به وقت عقد زن نار خرید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۸۶ - هر کس که نه سر بپای دلدار نهد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۸۷ - ای تازه جوان بیا و پیری بنگر اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۹۸ - گر راز دلت نگفته باشد بهتر اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۹۹ - زنهار بغیبت از کسی نام مبر اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۰۰ - هر چند که تنگدستی ای شاخ بهار اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۰۲ - ای مست حق از می مجازی بگذر اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۰۳ - هرچند بدلخواه رود ظاهر عمر