اخلاق

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۸ - مردم همه جوهری و صاحب نظرند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۹ - می را که خمار در کمین است چه سود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۰ - گر عمر بکار می کنی حیف بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۲ - ای پیر شکسته توبه سست نهاد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۳ - گر رخش هوای دل اسیرت نبود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۴ - در روی جوانان نظری میباید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۵ - شهوت نهلی که چون شرابت ببرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۶ - کس در پی آزار دل افکار مباد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۱۹ - خوش گفت پدر مرا کسی مرد بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۲۱ - دست تو بشاهدان عالم نرسد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۲۵ - آن خواجه که خانه را بکهگل اندود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۳۳ - تا کار بخلقت نفتد یار تو اند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۳۶ - من نقد درستم نه مس روی اندود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۳۷ - تا رهزن خواب در سرایت نبرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۳۸ - عمر تو اگر بخواب غفلت گذرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۴۸ - با علم خدا عین یقین میباید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۴۹ - هر چند به حکمت شده یی فرد و وحید اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۵۰ - گر خرقه عارفان بصد چاک بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۵۱ - هر جانوری که در جهان باشد و بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۵۲ - گر مال خدا دهی تباهی ببرد