اخلاق

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۳۶ - طالب که دلش در پی مطلوب بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۲ - اهلی که ره علم و هنر میسپرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۷۷ - یارب دل کس جز از تو خرم نشود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۸۰ - با آنکه زبان کلید هر کار بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۸۱ - طایر صفتان بخلق زوری نگنند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۸۶ - آسوده بود هر که کم آزار بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۸۷ - با خلق خدا نمیتوان غوغا کرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۸۸ - آنان که اساس کار بر خلق نهند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۸۹ - هر سخت سخن که تلخگویی دارد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۹۱ - مستی که ندامت از شرابش باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۹۴ - آنان که بخلق از ره معنی نگرند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۹۵ - عاقل ز حسود خود حذر خواهد کرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۹۶ - این مدعیان کی بشکایت ارزند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۹۸ - نو کیسه که همچو غنچه زرناک شود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۰ - درویش سخی را همه کس یار بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۲ - از بخل درین سرا کسی میر نشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۳ - تعظیم خسان به جا و مسکن باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۵ - هر بیخردی که نخوتش کار بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۶ - آدم ز ادب فرشته اطوار بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۰۷ - آنانکه به بند زینت و زیب تنند