اخلاق

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۶۳ - ما با می و مستی سر تقوی داریم اهلی شیرازی رباعیات شماره ۴۶۴ - تا کی ز خمار می سرافکنده شویم اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۰۸ - دل کو که حدیث دیگران گوش کنم اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۱۵ - هرچند بود کلید هر کار زبان اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۱۷ - درویش توان بکهنه رختی بودن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۱۸ - زنهار که بد گفتن کس ورد مکن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۲۲ - اهلی ز توفیق بد تبرا میکن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۲۴ - جز در ره علم دین دل آسوده مکن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۲۶ - بی وجه مبخش و بی سبب نیز مزن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۲۷ - با حق پدی نا حق در جنگ مزن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۳۱ - از پند رفیق مهربان عار مکن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۳۵ - از بهر سری ذلیل نتوان بودن اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۴۰ - عیسی دم ماست بخش شیرین نفسان اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۴۲ - اهلی بگسل ز صحبت هیچ‌کسان اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۴۳ - اهلی که بود خاک ره درد کشان اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۴۹ - باد است سخن ز مدح پر باد مشو اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۵۲ - هرکس که هوای نفس شد پیشه او اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۵۳ - زن دوست نداری که بود دشمن تو اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۵۹ - اهلی چو سگ تو شد مشو غافل ازو اهلی شیرازی رباعیات شماره ۵۶۲ - دشمن چو توانا شود و خونخواره