فصل بیست و نهم - سری هست که بکلاه زریّن آراسته شود و سری هست
فصل سی و ششم - فرمود از دعوی این کنیزک که کردند
فصل چهل و پنجم - شیخ ابراهیم عزیز درویشیست چون اورا میبینیم
فصل چهل و ششم - اَللهُّ تعالى مُریدُ للخير و الشرّ ولایرضی
فصل پنجاه و سوم - فرمود اولّ که شعر میگفتیم داعیۀ بود عظیم
فصل پنجاه و پنجم - فرمود که خاطرت خوش است و چونست
فصل پنجاه و هشتم - گفت که آن منجمّ میگوید که غيرافلاک
فصل شصت وچهارم - اهل دوزخ در دوزخ خوشتر باشند که اندر دنیا
فصل شصت و ششم - خَلَقَ آدَمَ عَلی صُوْرَتِهِ آدمیان همه مظهر میطلبند
الحمدلله صانع العالم بغير آلة
من فوائده رزقنا الله من موائده
من کلامه افاض الله علینا عمیم انعامه
من اسراره نورنّا لاالله بمشرق انواره
من بیانه نورنا الله بنور عرفانه
من بعض معارفه افاض الله علینا انوار لطائفه
بخش ۴ - اشارت به معنی تنزیه که متقضای عقل و تشبیه که موجب سمع است با تنبیه بر آنکه کمال در مرتبه جمع است
بخش ۳۹ - در بیان آنکه در کلام سابق مذکور شد منافی اثبات اختیار آدمی نیست و در تحقیق معنی اختیار و جبر
بخش ۶۲ - در بیان آنکه در جهت بودن حق سبحانه و تعالی به اعتبار تنزل است به مرتبه جسم و جسمانیات و الا من حیث هو مبراست از جمیع امکنه و جهات
بخش ۷۷ - داوود علیه السلام با حضرت حق سبحانه در مناجات خود گفت یا رب لم خلقت الخق؟ حضرت سبحانه در جواب وی گفت کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لاعرف
بخش ۸۰ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی انا عرضناالأمانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملهاالانسان انه کان ظلوما جهولا