شماره ۲۰۷ - در شهر مرد نیست ز من نابکارتر
تکبیت ۱۴۲ - ز حسن عاقبت عشق چشم آن دارم
تکبیت ۱۹۶ - امید من به خاموشی، یکی ده گشت تا دیدم
تکبیت ۲۳۹ - به امّیدی که چون باد بهار از در درون آیی
تکبیت ۲۷۴ - فیض ما دیوانگان کم نیست از ابر بهار
تکبیت ۱۰۹۷ - رزق میآید به پای خویش تا دندان بهجاست
تکبیت ۱۲۲۷ - نیستیم از جلوهٔ باران رحمت ناامید
تکبیت ۱۲۶۹ - چون صبح، خنده با جگر چاک میزنیم
تکبیت ۱۳۲۶ - درین دو هفته که ابر بهار در گذر است
تکبیت ۱۳۶۳ - با کمال ناگواریها گوارا کرده است
تکبیت ۱۳۷۸ - غم ز محنتخانهٔ من شاد میآید برون
شماره ۱ - ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
نامهء چهارم خشنودى نمودن از فراق و امید بستن بر وصل
المقاله الحادی عشر
شماره ۶ - آخر روزی دلت به درگه برسد
شماره ۱۱ - جانا دل من خویش به دریا انداخت
شماره ۳۸ - از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک
شماره ۴۲ - در عالم خوف روزگاری دارم
شماره ۵ - هر چند نیم در ره او بر کاری
شماره ۲۰ - تا کی ز شبِ دراز گریان گردم