شماره ۱۴۰ - وطن ناچار رندان را چو در میخانه بایستی
شماره ۱۴۶ - محمل از شهر به در می برد امروز کسی
شماره ۳۴ - دانه خالت مرا شد دام هوش
بخش ۱ - این مثنوی به بحر هزج مسدس مقصور سروده شده و واقعه آن در کاشان اتفاق افتاده است و بطور خلاصه چنین است که چند نفر شبی در کاشان به شاهد بازی ومیخوارگی مش
بخش ۳ - حکایت
بخش ۶ - بهشت صلحا و زهاد
بخش ۱۷ - برهان هفتم
بخش ۱۸ - تلبیس اول
شماره ۶ - حریم عصمت آنگه ناقه عریان سواریها
شماره ۸ - آشوب بهم برزده ذرات جهان را
شماره ۱۱ - نی همین در چار ارکان شش جهت ماتم بپاست
شماره ۳۳ - کوه و صحرا خصم و شاه کم سپه تنها دریغ
شماره ۴۴ - شهسوار دین فکندی از تکاور آسمان
شماره ۴۸ - خشک لب دل سوختی دریای دین را دهر دون
شماره ۵۳ - دلم از زندگانی سخت سیره
شماره ۵۴ - چگویم زانچه کردی ای سپهر سفله چون گردی
شماره ۲ - نخست آغاز هر دفتر ستایش پاک یزدان را
شماره ۳ - شش جهت زنقحبه بازار است گوئی نیست؟ هست
شماره ۱۰ - دل از...گان بر کن که این خار
شماره ۱۶ - صوفی یکی... به و زاهد از او.. به تر