انتقاد اجتماعی

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۷۵ - از ناز اگر نیایی، خود در خیال مردم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۸۵ - سرهنگ مصر گوشه نشینی کنون منم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۸۶ - ز آن جهان پاک آمدم، آلوده دامن میروم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۸ - برده است از بسکه فکر آن نگار جانیم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۰۷ - برگ جوانیت ریخت، برگ نوای طفلان واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱۷ - بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۲۳ - بگوش آنکه بود بهره ور ز فهمیدن واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۶۸ - بگرد دولت دنیای دون پرور چه میگردی؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۷۴ - بغیر بیکسیم نیست در جهان یاری واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۷۸ - گوشه یی میخواهم و، چشم بخوان دل تری واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۸۱ - خسروی خواهی، بنه از سر کلاه سروری واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۱ - گاهی سری بخاطر غمناک میکشی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۴ - چون ز صحرای عدم گشت بتن جان راضی؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۶ - از برای مال، گشتن کوه صحرا تا بکی؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹۹ - نیست چون بر غیر جان کندن، بنای زندگی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۰۲ - از حال میزند دم، صوفی بهرزه نالی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۱۴ - پیری رسید و نور نظر گشت رفتنی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۱۸ - جوش بهار شد، سرو پا را چه میکنی؟! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۲۶ - خردمندی فزاید آدمی را بسکه تنهایی