اندوه

فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۰ - ای داد که راه نفسی پیدا نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۱ - دردا که دوای دل بجز حسرت نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۹ - در غمکده ای که شادیش جز غم نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۰۲ - دردا که جهان به ما دل شاد نداد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۱۱ - هر کس که به دل چو لاله داغی دارد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۱ - درد و غم خوبان جوان پیرم کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۸ - آخر دل من ز غصه خون خواهد شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۶ - شادم که دل خراب ترمیم نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۸ - یک دم دل من ز غصه آسوده نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۹ - از رأی شمیران غم دل افزون شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۳ - افسوس که دست رنج ما را بردند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۶ - شادم که پری رخان غمینم کردند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۸ - افسوس که دشمنان دلم خون کردند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹۲ - جان چند گهی گوشه نشین خواهد بود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۸ - از سنگلج آوای غم اندوز آید فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۹ - بس ناله جغد غم در این بوم آید فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۶۴ - در پای گلی شبی نهاده سر خویش فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۶۵ - تنها نه منم غمین برای دل خویش فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۷۶ - یک چند گرفتار خطر گردیدم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۷۷ - من حسرت آب زندگانی نخورم