اندوه

فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۷۸ - من حسرت آب زندگانی نخورم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۷۹ - با دیده سرخ و چهره زرد خوشم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۸۱ - آن روز که حرف عشق بشنفت دلم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۸۳ - آن سبزه که ترک این چمن گفت، منم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۸۶ - از بسکه چو سرو چمن آزاده منم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۸۹ - تا چند ز آه سینه دل چاک شوم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۹۱ - تا درس محبت تو آموخته ایم فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۹۷ - آن روز که ره بشادی و غم بستیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۰ - آن روز که ما و دل ز مادر زادیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۱ - یک عمر چو جغد نوحه خوانی کردیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۲ - یکچند به مرگ سخت جانی کردیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۷ - آن روز که چون سبزه سر از خاک زدیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۸ - یک عمر به بند آز پا بسته شدیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰۹ - بس جان ز فشار غم به دوران کندیم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۲۵ - تا چند کسل از غم بیهوده شویم فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۲۷ - تا چند توان به ناتوانان دیدن فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۴۴ - بی دوست شب فراق غم خوردن به فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۷۵ - ای کوه تو همسنگ غم و درد منی سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۴ - از دست دادخواه اگراینست آه ما سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۶ - شعله ور چون برق خواهم بی تو آه خویش را