اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

فرخی یزدی غزلیات شماره ۶۴ - زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۴ - این غرقه به خاک و خون دلی بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۶ - خرم آن روزی که ما را جای در میخانه بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۴ - هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد فرخی یزدی غزلیات شماره ۹۷ - پاسبان خفته ی این دار گر بیدار بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۲ - چنان کز تاب آتش آب از گرمابه می ریزد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۳۸ - بس تنگ شد از سختی جان حوصله دل فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۰ - شب چو در بستم و مست از می نابش کردم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۲ - با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۴ - تا که در ساغر شراب صاف بی غش کرده ایم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۶ - غم چو زور آور با شادی قدح نوشی کنم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۰ - زان طره به پای دل، تا سلسله ها دارم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۹ - بحسرتی که چرا جای در قفس دارم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۳ - بجز این مرا نماند، پس مرگ سرگذشتی فرخی یزدی رباعیات شماره ۲ - تن یافت برهنگی ز بی رختی ما فرخی یزدی رباعیات شماره ۳ - از بس که زند نوای غم چنگی ما فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۸ - چون ابر بهار چشم خون بار من است فرخی یزدی رباعیات شماره ۴۱ - چون پرده خون دامن رنگین من است فرخی یزدی رباعیات شماره ۴۲ - آن سان که ستاره در سما افزون است فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۹ - آن عهد که بسته شد میان من و دوست