تکبیت ۱۱۷ - ز زندگانی خود، چرخ سیر کرد مرا
تکبیت ۱۲۱ - گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم
تکبیت ۱۲۷ - چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟
تکبیت ۱۳۴ - فغان که همچو قلم نیست از نگونبختی
تکبیت ۱۴۷ - عمر شد در گوشمالم صرف، گویا روزگار
تکبیت ۱۵۰ - سیل از ویرانهٔ من شرمساری میبرد
تکبیت ۱۵۴ - چنان ز تنگی این بوستان در آزارم
تکبیت ۱۶۰ - کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
تکبیت ۱۶۱ - هر که میبیند چو کشتی بر لب ساحل مرا
تکبیت ۱۸۰ - با دل بیآرزو، بر دل گرانم یار را
تکبیت ۱۸۱ - غم عالم فراوان است و من یک غنچه دل دارم
تکبیت ۲۰۱ - دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
تکبیت ۲۰۵ - دعوی سوختگی پیش من ای لاله مکن
تکبیت ۲۱۸ - گریه بسیار بود، نو بهوجود آمده را
تکبیت ۲۲۶ - شد جهان در چشم من از رفتن جانان سیاه
تکبیت ۲۲۸ - آسمانها در شکست من کمرها بستهاند
تکبیت ۲۲۹ - از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟
تکبیت ۲۳۲ - کم نشد از گریه اندوهی که در دل داشتم
تکبیت ۲۶۵ - صاحب نامند از ما عالم و ما تیرهروز
تکبیت ۲۷۶ - از بال و پر غبار تمنّا فشاندهایم