رباعی ۱۷۳۸ - ای دیده تو از گریه زبون مینشوی
رباعی ۱۸۴۱ - چونی ای آنکه از جمال فردی
رباعی ۱۸۸۰ - دی بود چنان دولت و جان افروزی
رباعی ۱۸۸۷ - رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
رباعی ۱۸۹۴ - سرمستم و سرمستم و سرمست کسی
رباعی ۱۹۰۰ - صد روز دراز گر به هم پیوندی
رباعی ۱۹۰۹ - غمهای مرا همه بناغم داری
رباعی ۱۹۱۸ - گر درد دلم به نقش پیدا بودی
رباعی ۱۹۴۳ - گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی
رباعی ۱۹۷۴ - نی گفت که پای من به گل بود بسی
تکه ۱۰ - در شب تاریک برداری نقاب از روی خویش
تکبیت ۲۰ - نخل ما را ثمری نیست به جز گرد ملال
تکبیت ۲۴ - چو تخم سوخته کز ابر تازه شد داغش
تکبیت ۴۲ - شبنم نکرد داغ دل لاله را علاج
تکبیت ۷۳ - این زمان در زیر بار کوه منت میروم
تکبیت ۷۷ - کاش وقت آمدن واقف ز رفتن میشدم
تکبیت ۹۵ - جنون به بادیه پرورده چون سراب مرا
تکبیت ۱۰۴ - همه شب قافلهٔ نالهٔ من در راه است
تکبیت ۱۰۷ - گر چه چون سرو تماشاگه اهل نظرم
تکبیت ۱۰۸ - آن نفسباخته غواص جگرسوختهام