اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد شماره ۱۱۱ - ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۱ - شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵ - شمع آمد و گفت: این چه عذاب است مرا عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۱۳ - شمع آمد و گفت: در دلم خونم سوخت عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۲۶ - شمع آمد و گفت: هر دمم میسوزند عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۳۹ - شمع آمد و گفت: مانده در سوز و گداز عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴۰ - شمع آمد و گفت: ماندهام بی سر و پا عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۴۷ - شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۰ - شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۵۹ - شمع آمد و گفت: حالتی خوش دیدم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۱ - شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۴ - شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۶۸ - شمع آمد و گفت: زاتش افسر دارم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۸۰ - شمع آمد و گفت: کشته بنشینم نیز عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۸۱ - شمع آمد و گفت: زخم خوردم بر سر عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۸۴ - شمع آمد و گفت: چون گرفتم کم خویش عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۸۶ - شمع آمد و گفت: دائماً در سفرم عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۹۰ - شمع آمد و گفت: عمر خوش خوش بگذشت عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۹۲ - شمع آمد وگفت: چون درآمد آتش عطار نیشابوری باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع شماره ۹۸ - شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست